беҳурмат
behurmatбеҳурмат
сфт. Ҳурмат-эътибор қозона олмаган; ҳурматга сазовор бўлмаган, ҳурмати ёʻқ; ҳурмациз.
Беҳурмат одам.
- Беҳурмат қилмоқ Ҳақорат қилиб ёки бетакаллуф (дағал, қўпол) муомала билан кимсанинг обрўсини тўкмоқ. — Қариб, миянгизни еб қопсиз, кўздан ҳам қопсиз, — деди [Тешабой] чолни беҳурмат қилиб. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунчаОлим, фозилларни беҳурмат қиладиган, одобдан бехабар, тўнг кимса билан худо ҳаттоки гўр қўшни қилмасин. — К. Яшин, Ҳамза