behikmat

sft. 1. Teran maʼnoga ega boʻlmagan; hikmatsiz.

Oʻjarni urmay-soʻkmay yoʻlga sol degan gaplar darhaqiqat behikmat emas ekan. — V. Roʻzimatov, Suv

2. Ijobiy yoki sirli xususiyatlarga ega boʻlmagan.

Arzon beillat emas, qimmat behikmat emas. — Maqol

Gʻamga chulgʻanmasin hech kimning boshi, Behikmat emasdir togʻlarning toshi. — Erali va Sherali

a unwise

hikmetsiz, hikmeti joq, tereń mánisi joq