беҳикмат

сфт. 1. Теран маънога эга бўлмаган; ҳикмациз.

Ўжарни урмай-сўкмай ёʻлга сол деган гаплар дарҳақиқат беҳикмат эмас экан. — В. Рўзиматов, Сув

2. Ижобий ёки сирли хусусиятларга эга бўлмаган.

Арзон беиллат эмас, қиммат беҳикмат эмас. — Мақол

Ғамга чулғанмасин ҳеч кимнинг боши, Беҳикмат эмасдир тоғларнинг тоши. — Эрали ва Шерали

а unwise

hikmetsiz, hikmeti joq, tereń mánisi joq