беҳи

от 1. бот. Иссиқ мамлакатларда ўсадиган, атиргуллилар (раънодошлар) оиласига мансуб, хушбўй мевали дарахт.

Боғнинг турли жойларида ҳар хил мевали дарахтлар: нок, ўрик, беҳи, жийда ва ҳоказо анчагина. — Ойбек, Танланган асарлар

Моҳидил қайтиб ҳовлига тушаётганида, беҳи шохи шитирлаб кетди. — С. Зуннунова, Гулхан

2. Шу дарахтнинг олмага ўхшаш меваси.

Сидиқжон уни [онасини] кузатиб қайтиб келганида, ток остидаги эски сўрида сочилиб ётган беҳиларга кўзи тушди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Хонани зира, долчин, беҳи, зиғир мойининг хуштам ҳиди қоплади. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди