behi

ot 1. bot. Issiq mamlakatlarda oʻsadigan, atirgullilar (raʼnodoshlar) oilasiga mansub, xushboʻy mevali daraxt.

Bogʻning turli joylarida har xil mevali daraxtlar: nok, oʻrik, behi, jiyda va hokazo anchagina. — Oybek, Tanlangan asarlar

Mohidil qaytib hovliga tushayotganida, behi shoxi shitirlab ketdi. — S. Zunnunova, Gulxan

2. Shu daraxtning olmaga oʻxshash mevasi.

Sidiqjon uni [onasini] kuzatib qaytib kelganida, tok ostidagi eski soʻrida sochilib yotgan behilarga koʻzi tushdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Xonani zira, dolchin, behi, zigʻir moyining xushtam hidi qopladi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi