behalovat

sft. Huzur-halovatdan xoli, tinchlik bermaydigan; besaranjom, tinchi yoʻq, halovatsiz.

Behalovat turmush.

— Doktorlarning ishi oʻzi shunaqa behalovat boʻlar ekan, — dedi Halima. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda

Behalovat kecha uning nazarida ancha choʻzildi. — Sharq yulduzi

— Tss! — qizi koʻrsatkich barmogʻini qonsiz labiga bosgancha, behalovat nigohini unga qadadi. — Yoshlik