behalovat

sft. Huzur-halovatdan xoli, tinchlik bermaydigan; besaranjom, tinchi yoʻq, halovatsiz.

Behalovat turmush.

— Doktorlarning ishi oʻzi shunaqa behalovat boʻlar ekan, — dedi Halima. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda

Behalovat kecha uning nazarida ancha choʻzildi. — Sharq yulduzi

— Tss! — qizi koʻrsatkich barmogʻini qonsiz labiga bosgancha, behalovat nigohini unga qadadi. — Yoshlik

a 1. joyless, dismal, cheerless

2. uneasy, restive, anxious

3. fussy, fidgety

tınıshsız