бегумон
begumonбегумон
1. Гумонсиз, шак-шубҳасиз; бирор фикр, нарса-ҳодисага шубҳаланмай ишонишни англатади.
Бегумон билдим, Ҳабибий, бор экан меҳр-у вафо. — Ҳабибий
2. Ўйлаб, гумонсираб ўтирмасдан.
Ҳовлига келди азиз меҳмон, Чопа келинг бегумон. — Нурали