бегоналашмоқ

фл. Қариндошлардан, яқин кишилардан узоқлашмоқ, ёт кишидек бўлиб қолмоқ.

[Кумуш] Кундан-кунга Зайнабнинг сусайиб, ўзига бегоналашиб борганини яхши англар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Саидий ҳануз Мунисхондан бегоналашиб кетгани ёʻқ. — А. Қаҳҳор, Сароб