begonalashmoq

fl. Qarindoshlardan, yaqin kishilardan uzoqlashmoq, yot kishidek boʻlib qolmoq.

[Kumush] Kundan-kunga Zaynabning susayib, oʻziga begonalashib borganini yaxshi anglar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Saidiy hanuz Munisxondan begonalashib ketgani yoʻq. — A. Qahhor, Sarob