бефайз

сфт. Дилни, кўзни қувонтирмайдиган; кўримсиз, файзсиз, совуқ.

Бефайз иморат.

Сен ҳам менинг ўғлим тенгисан, ҳовлинг қаровсиз қолиб, жуда бефайз бўлиб қопти. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

Чойхона бефайз, уч-тўрт хўранда тўрда юпқа шолчага ёнбошлаб, чой ичарди. — С. Сиёев, Аваз