befayz

sft. Dilni, koʻzni quvontirmaydigan; koʻrimsiz, fayzsiz, sovuq.

Befayz imorat.

Sen ham mening oʻgʻlim tengisan, hovling qarovsiz qolib, juda befayz boʻlib qopti. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

Choyxona befayz, uch-toʻrt xoʻranda toʻrda yupqa sholchaga yonboshlab, choy ichardi. — S. Siyoyev, Avaz