bedavo

sft. 1. Davosi yoʻq, tuzalmaydigan, tuzatib boʻlmaydigan.

Tohir-jon kinoya bilan jilmaydi: Meniki bedavo dard, ukam. Biron kun yengillanish yoʻq. — Oybek, Tanlangan asarlar

Hamma dardga bor davo, oshiqning dardi bedavo, debdi shoir. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. koʻchma s. t. Koʻrinishi xunuk, yoqimsiz; chiroylining aksi.

Erim qimorvoz boʻlsa ham, choʻtir, bedavo boʻlsa ham, yomon emasdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Chiroylimisan? Ha, ha, xunuksan, bedavosan! Boʻyningga ol, xunukman de! — Hamza, Boy ila xizmatchi

Turkiyda keltiribdurlarkim: Qoʻnsa davlatning qushi bir bedavoning boshigʻa, Koʻrgali kelgay Sulaymon ul gadoning qoshigʻa. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon