bechora

sft. 1. Yashash uchun zarur narsalarga yetarli darajada ega boʻlmagan; qashshoq.

Boymi, bechorami, ishqilib, roʻzgʻor mashaqqatini yelkasidan uzmaydigan bir odam boʻlsa, toʻyni boshlarmiz, sabr qil. — Oybek, Tanlangan asarlar

Afsus, faqira, bechoraman. — Hamza

Yarmini oʻzi sarf qilsa, qolganini koʻchada yurgan beva, bechoralarga ulashib berur edi. — Hamza, Maysaraning ishi

2. Mushkul, ayanchli ahvolga tushib qolgan, chorasiz, ilojsiz.

Bechora Gulbahor, karvondan ajralgan boʻtaday boʻzlaydi, shoʻrlik. — Hamza, Boy ila xizmatchi

3. Achinish, ayanch hissini ifodalaydi va maʼno jihatidan “boyoqish“, shoʻrlik soʻzlariga toʻgʻri keladi.

Bu fojiadan usta Olim, voy bechora-bechora der edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Oyim. Bechora oyim. Necha ming chaqirim uzoqlarda boʻlgan urushning barcha mashʼum izlarini uning yuzida koʻrdim men. — A. Muxtor, Asarlar

1. Ijobiy xosiyatlarga ega boʻlmagan, xosiyati yoʻq.FAZİLETSİZ, HASİYETSİZ

2. Moddiy ahvoli tang, muhtojlikda kun kechiruvchi; kambagʻal, qashshoq.ZAVALLI, BİÇARE

1. бедняк

2. бедный, несчастный, беспомощный

bechoraning hoʻkizi oʻlsa, pichoq topilmas если у бедняка (несчастного) подохнет вол, то не найдётся ножа (разделать его тушу)

a mearge, poor boy (fellow), helpless

1. biyshara, ilajsız

2. kámbaǵal, jarlı

3. sorlı

1. arm, ärmlich, dürftig

2. unglücklich, arm, hilflos