bebiliska

ot 1. s. t. Osonlik bilan, mehnat-mashaqqatsiz topilgan; tekin va hisobsiz.

Bebiliska daromad.

Otasining panohida bebiliska pul bilan hayot kechirgan Shokir ichi qora bir odam edi. — H. Noʻmon, Fasllar. Nasimjon

Bebiliska pul topishga odatlanib, xizmatini tark etadi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Bebiliska pul topishga oʻrganib qolgan Ismoilov koʻp vaqt dami ichida yurdi. — Gazetadan

2. Pala-partish, betartib; rejasiz.

Shunday faktlar ham borki sugʻoriladigan yerlardan bebiliska foydalanilmoqda. — Gazetadan

Baʼzan metall naqadar bebiliska sarflab yuborilayotganini aytmaysizmi! — Sh. Rashidov

Dushman pulemyoti bebiliska niqoblanganidan, artilleriyamiz ovozini oʻchirishdan ojiz edi. — N. Safarov, Olovli izlar