бебарака

сфт. Унуми кутилган даражада бўлмаган, баракаси ёʻқ; баракасиз.

Бебарака овқат.

Бўйдоқ юраверсанг, ишинг бебарака, рўзғоринг бефайз бўлади. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар

Оила бошлиғини ҳамма бебарака дерди. Балки онаси шунинг учун куйиб кетгандир. — Ёшлик

unreichlich, unnützlich

бу йилги ҳосил бебарака бўлди in diesem Jahr war die Ernte schlecht