bebahra

sft. 1. Bahra (foyda, lazzat) olish huquqidan yoki imkoniyatidan mahrum boʻlgan; bahrasiz.

Xullas, u bolaligida otasiz qolib, ota mehridan bebahra oʻsgan edi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar

Boshqa yigitlar qatori, Nabijon ham Nafisani sevish baxtidan bebahra qolmadi. — H. Gʻulom, Zamin yulduzlari

2. Foyda bermaydigan, foydasi yoʻq, foydasiz.

Bevafo doʻstdan tayoq yaxshi, bebahra guldan yaproq yaxshi. — Maqol

Bebahra giyohdan yaxshidir yaproq, Muhabbatsiz guldan ortiq-dir tuproq. — Murodxon

a unlucky, unusable, unfortunate, useless

1. ayırılǵan (huqıq yamasa imkaniyattan)

2. paydasız

bar, elend, entbehrent (G)

• merosdan bebahra enterbt