бебаҳра

сфт. 1. Баҳра (фойда, лаззат) олиш ҳуқуқидан ёки имкониятидан маҳрум бўлган; баҳрасиз.

Хуллас, у болалигида отасиз қолиб, ота меҳридан бебаҳра ўсган эди. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар

Бошқа йигитлар қатори, Набижон ҳам Нафисани севиш бахтидан бебаҳра қолмади. — Ҳ. Ғулом, Замин юлдузлари

2. Фойда бермайдиган, фойдаси ёʻқ, фойдасиз.

Бевафо дўстдан таёқ яхши, бебаҳра гулдан япроқ яхши. — Мақол

Бебаҳра гиёҳдан яхшидир япроқ, Муҳаббациз гулдан ортиқ-дир тупроқ. — Муродхон