beayb
беайбbeayb
sft. 1. Gunohi, aybi yoʻq; aybsiz, begunoh.
Beayb odam,
Beayb fuqaro ketdi qutulib. — Nigor va Zamon
2. Kamchiligi yoʻq, nuqsonsiz; beillat.
Har ish qilsang, Habibiy, puxta qil, beayb-u benuqson. — Habibiy
- Beayb parvardigor Aybi, nuqsoni boʻlmagan hech banda yoʻq, degan maʼnoda ishlatiladigan ibora. — Beayb parvardigor, — dedi Tunqotar. — Banda hamisha maʼzur va xatolidir, taqsir. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon