беайб
beaybбеайб
сфт. 1. Гуноҳи, айби ёʻқ; айбсиз, бегуноҳ.
Беайб одам,
Беайб фуқаро кетди қутулиб. — Нигор ва Замон
2. Камчилиги ёʻқ, нуқсонсиз; беиллат.
Ҳар иш қилсанг, Ҳабибий, пухта қил, беайб-у бенуқсон. — Ҳабибий
- Беайб парвардигор Айби, нуқсони бўлмаган ҳеч банда ёʻқ, деган маънода ишлатиладиган ибора. — Беайб парвардигор, — деди Тунқотар. — Банда ҳамиша маъзур ва хатолидир, тақсир. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён