beadabchilik
беадабчиликbeadabchilik
ot 1. s. t. Ayn. beadablik. Beadabchilik qilmoq.
— Oʻrtoq Safarov, mendan oʻtdi, sizning oldingizda beadabchilik qildim, — dedi [Boʻtaboy]. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. ayn. Beadab 2.
Ey qarindoshlarim, bunday beadabchilik soʻzni soʻzlamangizlar, podsho haqiqiy xudoning oʻzi. — Yusuf va Ahmad
Yusufbek yigitlarga qarab: — Bunday beadabchilik soʻzni soʻzlamanglar, — dedi. — Yusuf va Ahmad
beadabchilik
Qarang: beadablik