bayir

ot 1. Qoʻlga oʻrgatilgan hayvon (asosan ot); jaydari.

Bayir ot.

Rais bilan Oʻktam oyoq ustida bir piyoladan qaynoq choy ichishdi-da, qora bayir va qizil jiyronga minishdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar

Men uning yigitlariga bir kam toʻqson bayir berganman. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

2. koʻchma s.t. Sharoitga koʻnikib, qadrdon boʻlib qolgan.

Taqsirim bayir xotinlarining ustiga oʻn toʻrt yashar qiz olib ishrat kamarini bogʻladilar. — Mushtum

3. Qumli choʻllarda shamol oqibatida paydo boʻlgan botiq joylar.

Bayirda kichik-kichik chuqurliklar bilan birga qator qum tepaliklari ham boʻladi. — OʻzME