бахцизлик

от 1. Бахти кулмаганлик, бахтга эришмаганлик; омадсизлик.

Бахт билан бахцизлик етаклашиб юраркан-да доим. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Анварнинг бу ҳолати балки оила бахцизлигидан, ота-она бағрида яйрамаганлигидан туғилгандир десак, унинг икки оғаси бундай эмас эдилар. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Севувчилар васл оқшомида бахт шаробини ичишса, булар бахцизлик оғусини ичмоқда эдилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

У бўй-басти чўзилиб, турмуш қурди-ю, бошига бахцизлик ёғилди. — Ҳ. Шамс, Душман

2. Кўнгилсиз, нохуш ҳолат ва унинг сабабчиси бўлган воқеа, ҳодиса.

Адолат ҳам кейинги воқеалар қандайдир катта бахцизликдан хабар бераётганини тушуниб, бўшашиб кетди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат