baxtsizlik

ot 1. Baxti kulmaganlik, baxtga erishmaganlik; omadsizlik.

Baxt bilan baxtsizlik yetaklashib yurarkan-da doim. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Anvarning bu holati balki oila baxtsizligidan, ota-ona bagʻrida yayramaganligidan tugʻilgandir desak, uning ikki ogʻasi bunday emas edilar. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Sevuvchilar vasl oqshomida baxt sharobini ichishsa, bular baxtsizlik ogʻusini ichmoqda edilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

U boʻy-basti choʻzilib, turmush qurdi-yu, boshiga baxtsizlik yogʻildi. — H. Shams, Dushman

2. Koʻngilsiz, noxush holat va uning sababchisi boʻlgan voqea, hodisa.

Adolat ham keyingi voqealar qandaydir katta baxtsizlikdan xabar berayotganini tushunib, boʻshashib ketdi. — I. Rahim, Chin muhabbat