бахциз

сфт. 1. Бахтга эришмаган, бахти кулмаган, бахти қора.

Она боласининг бахтини кўролмай, бахциз бўлгани учун йиғлар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Лоақал бу бахциз синглингиз учун биргина бош оғрицангиз-чи. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Бироқ Анвар ўқишда қанча бахтли бўлса, пешонада ўшанча бахциз эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. Ҳаёти кулфат, дард-алам билан тўлиб-тошган, турмуш лаззатидан бебаҳра, рўшнолик кўрмаган.

Болам, шу муштипар, шу бахциз онангнинг ярасига туз сепмасанг, юрак-бағрини қон қилмасанг, даданг келтирган хабарни айтаман. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Бирор-бир кўнгилсиз ҳодисага учраган; бечора.

Муҳаммаджон сингари болалар, Абдуазиз ота сингари чоллар, кампирлар, ўлим тўшагида ётган беморлар, бахциз майиблар оз бўлганмикан? — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

Нима, буни машина майиб қилибдимики, бахциз ҳодиса деса — К. Яшин, Ҳамза

Илҳомжон ўз одатига кўра, яна бахциз ҳодисалар, ўлим-йитим ҳақида гапира бошлади. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа