baxtli

sft. 1. Oʻz hayotidan mamnun, baxti kulgan; baxtiyor.

Baxtli qiz.

Bunday baxtli yoshlik bir marta keladir. Zavqini surib qoling, aylanay. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Ilohim, baxtli boʻl! Onangga, otangga rahmat, senga ish oʻrgatishibdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. ayn. Baxtiyor 2.

— Ha, mayli, — dedi xoʻrsinib [Qirmizxon], — Siz bilan oʻtkazgan onlarimni shu notavon umrimning eng baxtli damlari deb bilaman. — N. Aminov, Qahqaha

U bu uyda eng shirin, baxtli kunlarini oʻtkazdi. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar

3. Toley baland, omadi bor, omadli.

Baxtli ovchiga choʻloq kiyik yoʻliqar. — Maqol

Aylanay, kuyov bola, baxtli yigit ekansiz, shunday odamlarga oʻgʻil boʻlibsiz. — Mushtum