бахиллик

от 1. Бирон шахснинг ўсишини, даражаси, обрў-эътибори ошишини, ютуғи, истеъдоди ва бошқаларни ич-ичидан кўролмасликдан иборат ахлоқ тушунчаси.

2. Умуман, бировни кўра олмаслик; ҳасад.

Носир мулланинг донғини чиқарган Абди мулла ошнасининг мол-дунёга ботаётганини кўриб, зимдан бахиллиги келди. — Муштум

Тўрахон Зебининг қаршилиги аста-секин синиб бораётганини ичи қоралик ва бахиллик билан кузатиб турарди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин