barobar

sft. 1. ayn. Baravar.

Shoshgan shamol bilan barobar. — Maqol.

Lekin ul qirq ming elat ichida bu qizga quvvati barobar keladigan er yigit yoʻq edi. — Boʻtakoʻz.

Mening oldimda shoh-u gado barobardir. — S. Siyoyev, Avaz.

2. mat. Maʼlum miqdorning teng, baravar kelishi.

Uch karra uch — barobar toʻqqiz.