barkamol

sft. 1. Jismoniy va aqliy jihatdan kamolotga erishgan, voyaga yetgan.

Boʻlgan edi bir sohibchiroy, Oy singari toʻlin, barkamol. — Saodat

Bir Toʻlgʻonoy degan qizi bor edi, bu ham boʻyi yetib, barkamol boʻlib qolgan edi. — Oysuluv

Malika Oqqizning shunday barkamol yigitga tegayotganidan hasad qilmasdi. — M. Mahmudov, Mangu kuy izlab

2. koʻchma Yetuklikka erishgan, kamol topgan, bekam-u koʻst, mukammal.

U yurakning oʻzidek hassos, Tabiatdek edi barkamol. — E. Vohidov

Ota oʻz orzusiga erishdi — farzand barkamol zot boʻlib yetishdi. — Yoshlik

Tabiat uni barkamol etib yaratmish: husn-u malohati-yu aql-u zakovati bir-biridan ziyoda. — S. Siyoyev, Avaz

Mahoratimni oshirish ustida olib borilgan ijodiy izlanishlar badiiy barkamol asarlarning vujudga kelishiga omil boʻldi. — N. Safarov, Olovli izlar