баркамол

сфт. 1. Жисмоний ва ақлий жиҳатдан камолотга эришган, вояга етган.

Бўлган эди бир соҳибчирой, Ой сингари тўлин, баркамол. — Саодат

Бир Тўлғоной деган қизи бор эди, бу ҳам бўйи етиб, баркамол бўлиб қолган эди. — Ойсулув

Малика Оққизнинг шундай баркамол йигитга тегаётганидан ҳасад қилмасди. — М. Маҳмудов, Мангу куй излаб

2. кўчма Етукликка эришган, камол топган, бекам-у кўст, мукаммал.

У юракнинг ўзидек ҳассос, Табиатдек эди баркамол. — Э. Воҳидов

Ота ўз орзусига эришди — фарзанд баркамол зот бўлиб етишди. — Ёшлик

Табиат уни баркамол этиб яратмиш: ҳусн-у малоҳати-ю ақл-у заковати бир-биридан зиёда. — С. Сиёев, Аваз

Маҳоратимни ошириш устида олиб борилган ижодий изланишлар бадиий баркамол асарларнинг вужудга келишига омил бўлди. — Н. Сафаров, Оловли излар