barimta

ot esk. Tar. Koʻchmanchi qabilalarda bir urugʻga boshqa bir urugʻ tomonidan yetkazilgan zararni toʻlashga yoki haqoratlangan tomonning izzat-nafsini qondirishga majbur qilish maqsadida, garov tariqasida uning mollarini zoʻrlik bilan haydab ketish yoki mol-mulkini bosib olish odati.

Chigirtkadan qoʻrqqan ekin ekmas, Barimtadan qoʻrqqan — mol yigʻmas. — Maqol

Barimta dastlab aybdor urugʻ yoki qabila oʻzi yetkazgan moddiy zararni toʻlashdan bosh tortgan taqdirda, biy (qabila, urugʻ boshligʻi)lar tarafidan uyushtirilgan. — OʻzME

Dehqon hayotining soʻnggi manbai boʻlgan bir parcha yeri bilan suvi ham qarziga barimta qilinar edi. — N. Safarov, Olovli izlar