барҳақ

эск. кт. Ҳақиқатан ҳам мавжуд; ҳақиқий; адолатли.

Дини исломият барҳақ, масжидларимиз гавжум, бозорлар обод. — Х. Тўхтабоев, Қасоскорнинг олтин боши

Зиёрат айлади насиб қилган халқ, Каримсан, самадсан, расулинг барҳақ. — Маликайи айёр

а correct, right, true