Бард

— бард. Қадимги келт халқларининг шоири, бахшиси. Бардлар поезияси эрамиздан бир неча юз йиллар илгари юзага келган бўлиб, ХВИИИ асрда ўзининг мавқеини ёʻқотган. Бардлар — князларнинг сарой шоирлари. Бард бўлувчи шахс юқори шоирлик маҳоратини эгаллаш учун 10—12 йил мобайнида махсус мактабларда таълим олган. Инглиз шоири Дж. Макферсон (1736—1796) афсонавий бард — Оссион ҳақидаги қўшиқни нашр эттиргач, бардлар поезияси Европадаги романтизмнинг тараққиётига кучли таъсир кўрсатди. Бард сўзи ХВИИИ асрда ўзига хос мазмунни ёʻқотганидан кейин у шоир сўзига синоним бўлиб қолди.