баравж

сфт. 1. Авжли, авж олган, ривожланган, кучайган, юксак даражада.

Ғўзалар бир текис баравж ривожланиб, қийғос гулламоқда. — Газетадан

Уфқларга туташиб кетган яйловлардаги баравж майсалар шамолда аста чайқалади. — Газетадан

Қалбларда қувонч баравж. — Газетадан

Сафар-қул ҳар бир хатнинг бошига юрт тинч, ўзи саломат, иши баравж эканлигини ёздирди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар

2. кўчма Камолга етган; дуркун.

Зойилдан бери золим сайёдларнинг ноҳақ ўқларига кўкракларини сипар қилиб келган баравж ёшларгина бу кунги қадрлик кунларнинг қадрини билур. — Ҳамза, Танланган асарлар