бақраймоқ

фл. 1. Ҳайрат ва таажжубдан, қўрқувдан ёки ғазабдан кўзларини катта очиб, чақчайиб қарамоқ, тикилмоқ.

Ҳа, маймун ўйнатяпманми, нега менга бақрайиб қарайсан? — Саодат

Ўтирган паранжили хотинлардан бири буларга ҳадеб бақрайиб қараган ёш қизчасини еталаб, четга чиқди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

Берироқда ўтирганлар нима ҳақида баҳс кетаётганига унча тушунолмай, бир-бирига бақрайишарди. — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

-Бақрайманг, мулла Муҳсин, — деди кулимсираб Хатиб домна — А. Қодирий, Ғирвонлик Маллавой

Боқижон оғзини очиб, бақрайиб қолди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

2. Кўзлари катта очилган ҳолда қотиб турмоқ.

Кейин кўзлари ўлган бузоқнинг кўзларидай бақрайиб қолди. — К. Яшин, Ҳамза

Сайд аввал бақрайиб турди-да, кейин Мадинанинг гапини тушунди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар