бақо

от 1. эск. кт. 1 Абадийлик, мангулик; чексиз ҳаёт, абадият.

То муҳаббат умридек Умри бақо бўлсин қуёш. — Э. Воҳидов

Истибдод ҳеч маҳал билмагай бақо. — Ж. Жабборов

2. кўчма Нариги дунё, абадий уйқу олами.

Жойингиз жаннатда бўлғай, Эй падар, нур боимон. Риҳлат айлабсиз бақога, Унда нурсиз ломакон. — Н. Аминов, Суварак

Ким ул шаҳ ўтди бу дорулфанодин, Хабар келтиргали мулки бақодин. — Саййид Қосимий, Садоқатнома

3. Бақо (эркаклар исми).

н duration