baqo

ot 1. esk. kt. 1 Abadiylik, mangulik; cheksiz hayot, abadiyat.

To muhabbat umridek Umri baqo boʻlsin quyosh. — E. Vohidov

Istibdod hech mahal bilmagay baqo. — J. Jabborov

2. koʻchma Narigi dunyo, abadiy uyqu olami.

Joyingiz jannatda boʻlgʻay, Ey padar, nur boimon. Rihlat aylabsiz baqoga, Unda nursiz lomakon. — N. Aminov, Suvarak

Kim ul shah oʻtdi bu dorulfanodin, Xabar keltirgali mulki baqodin. — Sayyid Qosimiy, Sadoqatnoma

3. Baqo (erkaklar ismi).

n duration