бақирмоқ

фл. 1. Бор овоз билан қичқирмоқ, шовқин солмоқ.

Катта дарё ҳайқирмас, ақлли киши бақирмас. — Қанотли сўзлар

Олахўжа товушининг борича бақиради: — А!? Тарғил ҳўкиз ўлиб қолди? Нима?Нега ўлар экан? — П. Турсун, Ўқитувчи

Бектемир кўкрагига сиғмаган ҳаяжон ва меҳрни ифодалагандек, ғайришуурий равишда бақириб юборди. — Ойбек, Қуёш қораймас

2. Оғриқсан ёки қўрқувдан дод солмоқ, дод-фарёд кўтармоқ.

[Салимбойвачча] Ҳар он, ҳар лаҳза фалокатни кутди. Гўё Гулнор ҳозир ошни ичади-да, дарров бақиради. — Ойбек, Танланган асарлар

Лали бехосдан: Дод, ўламан, деб бақириб юборди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Войдод! деб бақирмоқчи бўламан, овозим чиқмайди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё

3. Овози борича бақириб дағдаға қилмоқ, дўқ урмоқ, пўписа қилмоқ. —

Бақирманг, — деди хўмрайиб Ёʻлчи, — шу вақтга давр эшитдим, чидадим, энди-чи? Ёʻқ! — Ойбек, Танланган асарлар

[Мўлтон Муталга:] Бақиргингиз келса, хотинингизга бақиринг! — О. Ёқубов, Ларза

Унинг бировга бақирганини, стол муштлаганини Зумрад кўрган эмас. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

4. кўчма Чиранмоқ, гердаймоқ.

Бор — бақирар, ёʻқ — чақирар. — Мақол

эск. Қизил мис. Мақол

Номаълум ерда олтин бор, борсанг — бақир топилмас

1. эск. тар. Мисдан зарб қилинган чақа пул

2. Бақирлаб қайнамоқ, қаттиқ қайнамоқ

Гўшт тўла қозон бақир-буқур қайнамоқда