бақай
baqayбақай
от шв. Поча; тўпиқ; болдир суяги.
Нурали бориб, отнинг бақайидан ушлаб, қулоғини туца, булут кўчгандек бўлиб ердан душман зарби келаётибди. — Нурали
Шу бир бақай Ҳасанингга қўшиб, терингга сомон тиқдираман! — С. Сиёев, Ёруғлик
- Калта бақай Калта бўйли, бақалоқ.