bangi

ot 1. Nasha chekishga odatlangan shaxs; nashavand.

Mulla palovga oʻch, bangi — olovga. — Maqol

Oqsoch ham, otboqar ham allaqachon dong qotib uxlab yotishibdi. Biri kar, biri bangi. — K. Yashin, Hamza

Ana, bangi toʻra yumshoq kursida, afyunning kayfini surib, koʻzlari suzilib oʻtiribdi. — S. Siyoyev, Avaz

2. koʻchma folk. Nasha.

Sherobodda men koʻrdim Bangi chekkan bangini. — Nurali

3. Umuman nasha, koʻknori, qoradori va shu kabilarga oʻrgangan, giyohvand shaxs, shuningdek, uning laqabi.

Mirvali bangining koʻmagida aravadan zambilgʻaltakni tushirib oladilar. — A. Qodiriy, Gʻirvonlik Mallavoy