bandli

sft. 1. Ushlashga moʻljallangan dastasi, bandi, tutqichi bor.

Xotin oʻrtaga bandli, guldor xumchada vino bilan ikki stakan olib kelib qoʻydi, baliqni kesib tozaladi. — Shuhrat, Shinelli yillar

Eshon aya ichkariga oʻrin solib, obrez oldiga obdastada tahorat suvi qoʻyib, kumush bandli oʻninchi chiroqni koʻtarganicha, mehmonxonaga chiqdi. — S. Ahmad, Hukm

Oʻrta asrlarda bandli qum soatlar urf edi. — Fan va turmush

2. Birdan ortiq band, boʻlim, paragrafdan iborat boʻlgan.

Besh bandli qaror. Sakkiz bandli sheʼr.

a something which has handle

bántli, tutqıshlı, tutqalı