bandi

ot 1. Asir tushgan odam, tutqun, asir.

Bandi boʻlmoq.

Sarbozlar oʻn chogʻli kishini bandi qilib, Xivaga haydab ketdilar. — S. Siyoyev, Avaz

Xolxoʻja bandilarning qoʻlini yechishni buyurib, koʻrpachadan joy koʻrsatdi. — S. Ahmad, Hukm

2. Zindonga tashlangan, qamoqqa olingan odam.

Toʻrt bandini zindondan olib keldilar. — S. Ayniy, Esdaliklar

Joʻra shu Bekning sassiq qamoqxonasida bir yarim oy bandi boʻlib yotganida, oʻsha Nazar jallod har kuni ikki mahal Joʻrani qamchilatar edi. — H. Shams, Dushman

3. koʻchma Biror narsaga, holatga berilib ketgan, biror kimsa yoki narsaga bogʻlanib qolgan; maftun.

U xayollariga bandi boʻlib, dam gʻazablanib, dam oʻziga-oʻzi tasalli berib borardi. — Yoshlik

Koʻzi oʻtgan-ketganlarda, xayoli esa turli oʻylar toʻfoniga bandi boʻlgan. — Yoshlik

Odam borki, kindik qoni tomgan yerga bandi u. — Yoshlik

U hanuz bu qadar bekorchilikka bandi boʻlmagan edi. — T. Malik, Qaldirgʻoch

4. koʻchma Kishanlangan, zanjirband.

Bolam Avaz, eshit mening hasratim, qoʻl-oyogʻim bandi, kimga aytayin dardim. — Malikayi ayyor