бандалик
bandalikбандалик
от 1. дин. Банданинг оллоҳ олдидаги қарзи; қисмати; ўлим, қазо қилиш..
2. Шахснинг бирор муносабат билан қарамлик, тобелик ҳолати.
Асарнинг охирида қотилни полиция қамоққа олади ва бир муаллим чиқиб, чор ҳукуматига қуллуқ ва бандалик мадҳиясини ўқийди. — Ҳамза
- Бандалик қилмоқ, бандаликни бажо келтирмоқ ёки топширмоқ . Вафот этмоқ, қазо қилмоқ, ўлмоқ. Баҳромбекни зўрға ташқарига олиб чиқди, фотиҳа қилиб, бандаликни бажо келтирган мусофирнинг юзига оқ дока ёпди. — ЁшликДоно момо бандалик қилди. Жанозага бордим. — Т. Мурод, От кишнаган оқшомСодиқ чўпон бандаликни топширди. — Ёшлик
- Бандалик ёки бандалик-да Вафот этган кишининг яқинларига таъзия изҳор қилишда айтиладиган сўз; афсус, вафот қилибди маъносида. — Бандалик, ўғлим, отангдан ажралдик, — деб бағрига босди. — Ёшлик— Бандалик экан, ая! — нотаниш йигит маъюсланиб гапирди. — С. Кароматов, Олтин қумМашинага яқинлашаётганда, шофёр йигит туриб келиб, тирсакларидан ушлади: — Бандалик, Раҳимжон ака! — Ў. Умарбеков, Ёз ёмғири