балки

боғл. 1. Зид маъноли гапларни, гап бўлакларини бир-бирига боғлаш, қиёслаш учун хизмат қилувчи сўз.

У содиқ қул, балки ундан баттар одам эди. — Ойбек, Танланган асарлар

Ёлғиз ўзи эмас, балки бутун косиб аҳлининг аҳволи пачава эканини очиб ташлади. — Ойбек, Танланган асарлар

Кучлилик — курашда йиқитишда эмас, балки ғазаби келганда, ўзини босиб олишдадир. — Фан ва турмуш

2. крш. с. Гумон, тахмин маъноларини билдиради.

Балки, маҳалласидан ҳам хотинлар келгандир. — С. Зуннунова, Олов

Балки, кутар мени бир қиз, кўзёшлари оқизоқ. — Шарқ юлдузи

Балки, бу қиз Она бўлур туғилажак ўғлимга. — Миртемир