баландламоқ

фл. 1. Пастдан юқорига қараб ҳаракатланмоқ, ёʻналмоқ; юқориламоқ.

Самолёт жуда баландлаб кетди.

Кўтарма кўзга кўриниб, сув баландлаб борди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. Меъёрдан ошмоқ; кучаймоқ, зўраймоқ.

Умар акам тажанглаша бошлади, овози яна баландлади. — Ў. Ҳошимов, Икки эшик ораси

3. кўчма кам қўлл. Қимматлашмоқ (асо-сан, баҳо, нарх-наво ҳақида).