бажо
bajoбажо
рвш. 1. Маъқул тушадиган, мақсадга мувофиқ бўлган; чакки эмас; дуруст, жойида.
Ҳўб бажо иш қилдингиз-да.
— Пастқам жой экан, — Аҳмад Ҳусайн шивирлади, — Манзил бажо! — Ойбек, Нур қидириб
— Ишлар бажо! Отланинглар! — деди уста Замон. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
ана шу чўпонга чўлиқ бўлсам, айтганларини югуриб-елиб бажо қилардим. — Ёшлик
— Қиличим ўткир, тиғим бурро. Ҳукмингизни бажо келтираман, — деди хон. — Луқмони Ҳаким
2. кесим взф. Хўп, хўп бўлади, бажонудил.
Эртага Ғузорнинг оғзи катталарини қалъага тўплангиз! — Бажо! — қуллуқ қилди бек. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
- Бажо келтирмоқ (ёки этмоқ, қилмоқ) Бирор ишни, топшириқни ўрнига қўймоқ, адо этмоқ. Ҳар ҳолда ҳурматларини бажо келтир, Марғилон деган шаҳардан сенинг юзингни деб келдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Бандаликни бажо келтирмоқ