bajo
бажоbajo
rvsh. 1. Maʼqul tushadigan, maqsadga muvofiq boʻlgan; chakki emas; durust, joyida.
Hoʻb bajo ish qildingiz-da.
— Pastqam joy ekan, — Ahmad Husayn shivirladi, — Manzil bajo! — Oybek, Nur qidirib
— Ishlar bajo! Otlaninglar! — dedi usta Zamon. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
ana shu choʻponga choʻliq boʻlsam, aytganlarini yugurib-yelib bajo qilardim. — Yoshlik
— Qilichim oʻtkir, tigʻim burro. Hukmingizni bajo keltiraman, — dedi xon. — Luqmoni Hakim
2. kesim vzf. Xoʻp, xoʻp boʻladi, bajonudil.
Ertaga Gʻuzorning ogʻzi kattalarini qalʼaga toʻplangiz! — Bajo! — qulluq qildi bek. — Sh. Toshmatov, Erk qushi
- Bajo keltirmoq (yoki etmoq, qilmoq) Biror ishni, topshiriqni oʻrniga qoʻymoq, ado etmoq. Har holda hurmatlarini bajo keltir, Margʻilon degan shahardan sening yuzingni deb keldilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Bandalikni bajo keltirmoq