bahr

ot 1. Dengiz; okean.

Bepoyon olam, bahri muhitlar, oʻzi koʻrmagan mahobatli togʻlar, dunyo mamlakatlari, nomaʼlum qitʼalar. — S. Siyoyev, Avaz

Bir yoningda esa Sevanday bahr, Misoli bulutlar ichida qamar. — A. Oripov

2. koʻchma Olam, dunyo; boylik.

Terdi sanʼat bahrining qimmatbaho injusidan. — Habibiy

3. koʻchma Tugʻyon, toʻfon.

Buloqlarda qaynadi gʻazabning bahri, Qotillarni sovurdi oʻlkaning qahri. — M. Shayxzoda, Chorak asr devoni

4. koʻchma Mehr; ishq-muhabbat domi.

Yigitlar taltayar qizlar bahriga. — Gulnorpari

Bulbul sayrar toza gulning bahriga. — Oysuluv

Men tushuvdim Nigoroyning bahriga, Shuning-chun boruvdim siz xon shahriga. — Nigor va Zamon