bahodir

sft. 1. folk. Jismonan qudratli, pahlavon; devqomat.

Rustam baland boʻyli, keng yelkali, bahodir yigit boʻlib yetishibdi. — Ertaklar

Bahodirlar bu maydonda Turish bermoqqa havasda. — Gulshanbogʻ

2. Hech narsadan hayiqmaydigan, dovyurak, botir; himmatli.

Vatanparvar, jangovar boʻl, hushyor boʻl, Bahodir boʻl, xalqing bilan hamkor boʻl. — Habibiy

Hosil jonkuyarlari va yaylov bahodirlari safida koʻplab mardi-maydonlar bor. — Gazetadan

3. koʻchma Qudratli, ulkan, azamat.

Bu yaltiroq koʻzli, qop-qora uzun gavdali, poʻlat bahodir (poyezd) oʻz bagʻrida butun bir hayot olib kelmoqda. — P. Tursun, Oʻqituvchi

4. Bahodir (erkaklar ismi).