bahaybat

sft. 1. Hajm-oʻlchovi odatdagidan ortiq; juda katta, juda ulkan, haybatli.

Bahaybat minora. Bahaybat togʻ.

Asriy qorlardan boshiga salla oʻragan bahaybat qoyalar shahar tegrasida viqor bilan turgancha qotib qolgan. — K. Yashin, Hamza

Bahaybat oʻrik ostidagi karavotda ellik yoshlar chamasidagi bir ayol oʻtirardi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

Bahaybat parmalovchi mashinalar qishloq biqinida quduq qaziyotir. — Yoshlik

2. Koʻrinishi vahimaga soladigan, qoʻrqinch hissini tugʻdiradigan; vahimali, dahshatli.

Lochin deganda, koʻz oldimizda bahaybat yirtqich qush paydo boʻladi. — Fan va turmush

Ikki-uch yuz qadam naridagi yakka-yolgʻiz daraxtlar va pastqam uylarning qamish va yogʻoch boʻgʻotlari tuman ichida, oqshom mahaldagi koʻlankaday, bahaybat koʻrinardi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Oʻtovday shoʻppaygan ulkan toshlar ortida qandaydir bahaybat maxluq poylab turganday. — J. Abdullaxonov, Oriyat